نامه اي به خدا ... :[درد دل]

 

از حضيض خاک به عزيز افلاک سلام مي کنم ...

 

 نمي دانم گفته هايم از حقارت بندگي ام برمي خيزد، به اوج افلاک

 

مي رسد ، يا بر نيامده ازنفس ، درنزديکي وجود خاکي ام درمشتي

 

عدم فرو مي ريزد... .

 

پروردگار من...!

 

من غباري نا چيزم ازان ، مشتي خاک که روزازل بار سنگين امانت

 

بر دوشش نهادي ... . هنوز ازاعماق فطرتم نداي « قالوا بلي »

 

برمي خيز د ! وازخميرتنم بوي ان عشق که به غمزه اي مچکاندي !

 

خداي من... ! من از فرزندان ادمم ... ! ايا درانديشه هاي خدايي ات

 

يادي از من هست ؟ من همانم که زير خيمه ي زيباي افلاک و برقلمرو

 

حضور توسال ها زندگي کردم ، بارها صميمانه صدايت زده ام ... !

 

درمقابل عظمت و بزرگي ات برخود لرزيده ام ! از شوق تو لبريز اميد

 

گشته ام وهر روز نزديکي غروب که ياد توغمناک بردلم نشسته است

 

باهمه ي حجم اندوهم، تورا ستايش کرده ام و ناليده ام .

 

خدايا...! واينک در گذر غمناک و خيال انگيزعمربه تو پناه اورده ام

 

ازاندوهي که دل را مي رنجاند.  نيت کرده ام که «غم هاي بي تويي»

 

را تنها براي تو بنويسم ! شايد بعد ازاسمان مناجاتم پرا زقاصد هايي

 

باشند که نامه هاي مرا دراسمان ها به تومي رسانند ! يا فرشتگاني

 

که ازاسمان فرود مي ايند تا حرف هاي اسمانيم را به عرش برسانند... .

سلام سلام سلام

آرزوي سالي پر بار همراه با موفقيت و شاد کامي براي شما دوستان عزيز دارم.

ناموفق  بودن در خريد 140 جلد کتاب تخصصي ادبيات

يک ليست رويايي وشاهکاردر شوراي فرهنگي که متاسفانه پيشنهاد خريد آن رد شد.

( من فقط مي تونم بگم بيچاره آقاي لک)

واقعا يه دست صدا نداره   تازه جديدا دو تا دست هم صدا نداره

فعلا يا حق

فراخوان  هشتمين نشريه فرياد سکوت 

از کليه دانشجويان شاعرو نويسنده(دوستان دست به قلم)‏‏‏دانشگاه زابل دعوت مي شود

که آثار خود را هر چه سريع تر به کانون هاي فرهنگي(آقاي لک)‏‏‏دهند

محفل اين هفته هم برگرار شد  با مجري گري من  وهفته آينده احتمالا آقاي مرسلي مجري خواهند بود منتظرتون هستيم وديشب هم نقد شعر برگزار شد

تنها ميان حادثه تکرار مي شوم

وقتي که درنبودتوتبدارمي   شوم

نفرين به هرچه بايدواماست لعنتي

آخر دراين سکوت گرفتارمي شوم

شهريست راکدودردفناشدن

درانتهاي بيکسي آوارمي شوم

اخمي نشسته  به  پيشاني دلم

باران  اشک ونمدارمي شوم

اين  انتظارانتظاري شکنجه وار

درهرنفس آه بردار مي شوم

دلم که تنگ مي شود براي چشمهاي تو

  به کوچه مي کشاندم خداي چشمهاي تو

و کوچه تاب مي دهد به گامهاي خسته ام

 شبي که پرسه مي زنم براي چشمهاي تو

از آن شبي که ماه من به اوج آسمان شدي 

  فقط  ستاره  مي کشم براي چشمهاي تو

چه مي کشاندم چنين به شاه بيت اين غزل

   به جز  نفس کشيدن  هواي چشمهاي تو

دلم  دگر نمي کند  خيال  چشم  ديگري

 چرا که عهد بسته ام به پاي چشمهاي تو

به پاس اينهمه غزل که مي کنم فداي تو

    خدا کند  که  گل کند  وفاي  چشمهاي تو

شب است و کوچه ومن و خيال چشمهاي تو

  دلم که  تنگ مي شود  براي چشمهاي تو

 شعر : مهدي عمادي

با سلام

انتخابات شوراي مرکزي کانون ادبي دانشگاه پنجشنبه همين هفته در محل ساختمان کلاسها برگزار مي شود، اگرچه ليست اسامي نامزدها تا روز انتخابات محرمانه باقي مي ماند اما شنيده ها حاکي است آقايان عمادي ، کمالي و خانم مهبودي از جمله نامزدها هستند . شوراي مرکزي کانون ادبي متشکل از پنج نماينده ثابت و دو عضو علي البدل است و مسئوليت هماهنگي و تصميم گيري در باره  تمامي فعاليتهاي ادبي را بعهده دارد.  طبق روال همه ساله جلسه انتخابات با حضور اعضاي مجمع عمومي کانون برگزار مي شود در ابتدا خلاصه اي از فعاليتهاي انجمن پيشين در سال گذشته بيان شده و سپس نامزدها طي سخنان کوتاهي اهم برنامه هاي خود را به اطلاع حضار مي رسانند ... شرکت در انتخابات هيچ محدوديت سني و جنسي نداشته و صحت انتخابات توسط نمايندگاني از شوراي هماهنگي کانونهاي فرهنگي هنري دانشگاه کنترل مي شود .

کانون ادبي دانشگاه زابل در سال گذشته با حضور آقايان ابراهيم بماني ،‏ مجيد خادم ، مهدي عمادي ، محسن سلماني ، نوري نوروزي و خانمها اکرم مهدي پور و مونس نصيري موفق به برگزاري مراسم گوناگوني شده بود که برگزاري چهار محفل و کارگاه ادبي در طول هفته و نيز شبانه نيما در آذر 84 از آن جمله اند .

امشب هم آخرين محفل ادبي کانون 84 با اجراي مهدي قنبري در ساختمان کلاسها برگزار مي شود .

اينجانب هم احتمالا آخرين لحظات حضورم را در خدمت دوستان سپري مي کنم و کانون جديد از اين به بعد با همين وبلاگ در خدمت عزيزان خواهد بود....

در پناه ايزد يکتا ، سرفزاز و پيروز باشيد

به اميد ديدار   

با سلام

در پي اتمام تعطيلات ميان ترم دانشگاه ، کانون شعرا و نويسندگان دانشگاه زابل (انجمن ادبي) هم فعاليتهاي خود را از سر گرفت . در برنامه هاي ترم جاري انجمن تغييراتي داده شده است...

1- روزهاي شنبه کارگاه نقد شعر

2- دوشنبه ها کارگاه نقد داستان

3- چهارشنبه ها محفل ادبي

4- پنجشنبه ها کارگاه ادبي

در کارگاه نقد شعر ، با اجراي آقاي اسدي ، هر هفته کاري از بزرگان عرصه شعر معاصر نقد مي شود.

در کارگاه نقد داستان ، هر هفته کار يکي از نويسندگان دانشگاه خودمان تحليل و بررسي مي شود.

در محفل ادبي ، حضار به شعر خواني پرداخته و پس از اتمام قرائت اثر سايرين مي تواند شعرها را به بوته نقد بگذارند.

در کارگاه ادبي پنجشنبه ها هم در مورد عناصر داستان و سبکهاي متداول داستان نويسي بحث شده و داستاني از يکي از نويسندگان صاحب نام و پيشگام بررسي مي شود.

از ابتداي ترم تا کنون يک جلسه نقد شعر ، دو جلسه محفل ادبي و دو جلسه کارگاه نقد داستان برگزار شده و امشب نخستين کارگاه داستان نويسي (کارگاه ادبي) برگزار خواهد شد.

ان شاءالله ر پستهاي بع بق روال پيشين از کارهاي دوستان در اين وبلاگ استفاده خواهد شد.

تا سلامي ديگر....

سلام

شنبه گذشته محفل بزرگداشتي تحت عنوان شبانه نيما براي بزرگداشت ياد و خاطره نيما يوشيج پدر شعر نوي فارسي در محل آمفي تئاتر دانشگاه برگزار شد. در اين مراسم که با شعر خواني و اجراي موسيقي همراه بود آقاي هراتي دقايقي پيرامون شعر نيما به سخنراني پرداخت. گفتني است پيش از اين قرار بود محفل بزرگداشتي جهت هوشنگ ابتهاج برگزار شود که با مخالفت مسئولين دانشگاه مواجه شد! با برگزاري اين محفل فعاليتهاي کانون ادبي دانشگاه در ترم جاري رسما پايان يافت.

براي اين هفته کاري از آقاي امير کمالي انتخاب شده است که اميدواريم از خواندن آن لذت ببريد...

با يک دوچرخه آمد و لبخند زد، گذشت

ترکش نشسته بود ، زني شکل بد گذشت

چيزي نگفت، هيچ، خداحافظي نکرد

دستي تکان نداد، فقط زنگ زد ،گذشت

بعدش زني جوان که به من اعتنا نکرد

با چتر و عينک و شنل و يک سبد گذشت

يک نو جوان که قوطي خالي قرص را

در دست مي فشرد که«اين هم سند!» گذشت

بعدا شبيه دلهره يک روح ناشکيب

دنبال او به قصد «کجا مي رود؟» گذشت

از تق تق مداوم پيري عصا زنان

تا او عصا شکست و هم از کالبد گذشت

تا زير بي خيالي آواز زد «گذشت»

با خواندن مکرّر «آري...زحد گذشت»

از من گذشت پرسشي از عمق اضطراب

«دزدانه از هجوم سفر مي شودگذشت؟»

آيا درست مي شنوم؟ وقت من رسيد؟!!

يا نه؟! زمان «نوبت من مي رسد » گذشت؟

امروز نيز نوبت من با هزار ترس

از بيخ گوش با دو_سه «مولا مدد» گذشت

با اين همه شب آمد و ترسي هنوز هست

روح من است، يا که کسي با شَمَد گذشت؟!

در انتظار نظرات سازنده شما هستيم.